W skład rezerwatu przyrody wchodzą dwie wyspy oraz półwysep na północno-zachodnim brzegu jeziora Czerwica. Powierzchnia rezerwatu wynosi 11,63 ha. Od 1934 roku istniała tam kolonia kormorana czarnego, niestety w 2010 roku ptaki ją opuściły z nieznanych dotąd przyczyn.

Oprócz kormoranów gniazdowały tu również czaple siwe. Teren rezerwatu pokrywa starodrzew dębu bezszypułkowego, sosny i buka. Co ciekawe, odchody kormoranów powodują przenawożenie gleby i zamieranie roślin.

Kormorany to czarne ptaki, trochę mniejsze od gęsi, gnieżdżą się, zakładając kolonie. Budują gniazda z gałązek, samica znosi tam 3 lub 4 jaja, które są wysiadywane przez oboje rodziców, trwa to ok. 23-24 dni. Na jedną parę przypada średnio 2 młodych.

Najwięcej gniazd na jednym drzewie, jakich doliczono się w tym rezerwacie, to 28 na starym pomnikowym buku, który obecnie jest już powalony. Najwięcej gniazd w kolonii było w 1955 roku – aż 932. W Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt kormoran figuruje jako gatunek ocalały od wyginięcia.
Kormorany często można spotkać na zbiornikach wodnych, ponieważ żywią się różnymi gatunkami ryb takimi jak płocie, karasie i jazgarze. Polują na nie, najpierw gromadnie, płosząc je, a potem zapędzając na płycizny.

Najłatwiej dotrzeć do rezerwatu, zostawiając pojazd na parkingu przy drodze asfaltowej Jerzwałd-Iława, a następnie kierując się ścieżką dydaktyczną w kierunku rezerwatu „Jasne”.

/ Fot. Pixabay / CC0